Servidor MCP

1. Que pode facer un axente

Dirixa un cliente Model Context Protocol ao endpoint e poderá preguntar «que páxina produce máis clics de rabia este mes» ou «móstrame tres sesións de Alemaña de máis de dous minutos» e devolver unha ligazón para reproducir a sesión.

Ferramenta	Responde sobre
mp_projects	que proxectos pode ler esta clave
mp_overview	sesións, persoas, vistas de páxina, duración e sinais de frustración
mp_sessions	sesións recentes con ligazóns de reprodución, filtradas por país, dispositivo ou duración
mp_session	unha sesión: páxinas en orde, eventos, orixe e dispositivo
mp_pages	páxinas por vistas, con visitantes únicos
mp_frustration	clics de rabia, clics sen reacción e erros JavaScript agrupados por páxina
mp_goals	os seus obxectivos e a frecuencia coa que se alcanzaron

2. Conexión

O endpoint acepta POST en /mcp e usa Streamable HTTP, versión do protocolo 2026-07-28.

A autenticación usa unha clave API normal de lectura de MousePlayer, como as que crea en Configuración, Claves API e as que acepta a API REST. Non hai outras credenciais. Revogar a clave retira o acceso do axente nese mesmo momento.

Active despois o proxecto

Unha clave API abre todo o espazo de traballo. Esta vía non o fai deliberadamente: cada proxecto ten un interruptor na páxina de integracións, desactivado de xeito predeterminado. Un proxecto non activado non aparece en mp_projects e non se pode ler aínda que o axente adiviñe o ID.

Non é burocracia. Unha clave API nun script de implementación vive nun lugar que controla; nun ficheiro de configuración dun axente alimenta o contexto dun modelo, unha custodia moito máis difusa. Autorizar proxecto por proxecto é o control correspondente.

3. Só lectura e por que non cambiará

Ningunha das sete ferramentas escribe nada. Non hai eliminación, exportación nin cambios de configuración detrás deste endpoint; non por falta de tempo, senón porque unha ferramenta que o axente pode chamar tamén pode chamala por erro.

Que non devolve

As propias gravacións, capturas DOM nin enderezos IP. O axente recibe o que unha persoa ve na interface máis a ligazón para ver o resto.

Límites de frecuencia e intervalo

Sesenta peticións por minuto e clave, igual que a API REST. O intervalo temporal limítase a 365 días e a lista de resultados a 200 filas; unha resposta truncada indícao porque unha lista acurtada en silencio parece completa.

4. Para quen desenvolve o cliente

Tres métodos: server/discover, tools/list, tools/call. Sen sesións, fluxo GET nin Last-Event-ID porque iso pertence ás versións do protocolo ata 2025-11-25 e non forma parte desta. GET ou DELETE reciben 405.

Cada POST leva MCP-Protocol-Version, Mcp-Method e, para tools/call, Mcp-Name, e todos deben coincidir co corpo. Unha discrepancia devolve 400 co erro JSON-RPC -32020; unha versión non compatible devolve 400 con -32022 e a lista de versións compatibles para que o cliente escolla unha e reintente.

Dúas clases de erro deliberadamente

Unha petición mal formada ou ferramenta descoñecida é un erro JSON-RPC. «Este proxecto non está autorizado» ou «non hai tal sesión» volve como resultado normal con isError: true porque un modelo pode recuperarse do segundo tipo solicitando mp_projects e intentando de novo, pero non do primeiro.

Os resultados levan structuredContent e os mesmos datos serializados nun bloque de texto para que os clientes antigos tamén vexan algo útil.