Serwer MCP

1. Co agent może z tym zrobić

Skieruj klienta Model Context Protocol na ten punkt końcowy, a odpowie na pytania w rodzaju "która strona generuje w tym miesiącu najwięcej kliknięć ze złości" albo "pokaż trzy sesje z Niemiec dłuższe niż dwie minuty" - i poda Ci odnośnik odtwarzający sesję.

Narzędzie	Odpowiada na
mp_projects	które projekty ten klucz może czytać
mp_overview	sesje, osoby, odsłony, czas trwania, sygnały frustracji
mp_sessions	najnowsze sesje z odnośnikami, filtrowane po kraju, urządzeniu lub długości
mp_session	jedna sesja: strony po kolei, zdarzenia, źródło, urządzenie
mp_pages	strony według odsłon, z liczbą osób
mp_frustration	kliknięcia ze złości, martwe kliknięcia i błędy JavaScript, pogrupowane po stronie
mp_goals	Twoje cele i jak często każdy został osiągnięty

2. Podłączenie

Punkt końcowy przyjmuje POST pod adresem /mcp i mówi w Streamable HTTP, wersja protokołu 2026-07-28.

Uwierzytelnianie odbywa się zwykłym kluczem API MousePlayera do odczytu - tym samym, który tworzysz w Ustawieniach, Klucze API, i tym samym, który przyjmuje REST API. Nie ma drugiego poświadczenia. Unieważnienie klucza odbiera agentowi dostęp w tej samej chwili.

Potem włącz projekt

Klucz API otwiera cały Twój obszar roboczy. Ten punkt końcowy świadomie nie: każdy projekt ma własny przełącznik na stronie integracji, domyślnie wyłączony. Projekt, który nie jest włączony, nie pojawia się w mp_projects i nie da się go odczytać, nawet jeśli agent zgadnie jego identyfikator.

To nie biurokracja. Klucz API w skrypcie wdrożeniowym leży w jednym miejscu, które kontrolujesz; klucz API w pliku konfiguracyjnym agenta zasila kontekst modelu, a to znacznie luźniejsza forma przechowania. Zwalnianie projektu po projekcie jest odpowiadającym temu ograniczeniem.

3. Tylko odczyt - i to się nie zmieni

Żadne z siedmiu narzędzi niczego nie zapisuje. Za tym punktem końcowym nie ma usuwania, eksportu ani zmiany ustawień - nie dlatego, że zabrakło czasu, ale dlatego że narzędzie, które agent może wywołać, jest też narzędziem, które agent może wywołać przez pomyłkę.

Czego nie zwraca

Żadnych samych nagrań, żadnych zrzutów DOM, żadnych adresów IP. Agent dostaje to, co człowiek widzi w interfejsie, plus odnośnik, żeby obejrzeć resztę.

Ograniczenia tempa i zakresu

Sześćdziesiąt żądań na minutę na klucz, tak jak w REST API. Zakres czasu jest ograniczony do 365 dni, a lista wyników do 200 wierszy; przycięta odpowiedź mówi o tym wprost, bo po cichu przycięta lista wygląda dokładnie jak kompletna.

4. Dla tych, którzy budują klienta

Trzy metody: server/discover, tools/list, tools/call. Żadnych sesji, żadnego strumienia GET, żadnego Last-Event-ID - to należy do wersji protokołu do 2025-11-25 i w tej już nie występuje. GET albo DELETE dostaje 405.

Każde POST niesie MCP-Protocol-Version, Mcp-Method, a przy tools/call dodatkowo Mcp-Name, i każda z tych wartości musi zgadzać się z treścią. Rozbieżność to 400 z błędem JSON-RPC -32020; nieobsługiwana wersja to 400 z -32022 wraz z listą wersji, którymi mówimy - Twój klient może więc wybrać jedną i spróbować ponownie.

Dwa rodzaje błędów, celowo

Uszkodzone żądanie albo nieznane narzędzie to błąd JSON-RPC. "Ten projekt nie jest zwolniony" albo "nie ma takiej sesji" wraca jako zwykły wynik z isError: true - bo z drugiego rodzaju model może się podnieść, pytając mp_projects i próbując ponownie, a z pierwszego nie.

Wyniki niosą zarówno structuredContent, jak i te same dane w bloku tekstowym, żeby starsi klienci też zobaczyli coś użytecznego.