Tabellenexporter

1. Wéi eng Léisung Dir wiele sollt

Si maachen déiselwecht Aarbecht. Den Ënnerscheed ass, a wéi engem Kont Är Entreprise scho schafft.

	Google Sheets	Microsoft SharePoint
Eng Zeil gëtt	eng Zeil, déi an enger Tabelle bäigefüügt gëtt	en Element an enger Lëscht
Dir gitt un	e Servicekontschlëssel, d'Tabellen-ID	Mandant, Clients-ID, Clientsgeheimnis, Websäiten-ID, Lëschten-ID
Kolonnen	fest Reiefolleg, aacht Stéck	déi, déi Är Lëscht huet — mir froe fir d'éischt no
Ariichtungsopwand	e Servicekont erstellen, d'Tabelle mat him deelen	eng App registréieren, hir eng Websäit fräiginn

2. Google Sheets: De Schrëtt fir d'Deelen, dee jidderee vergësst

E Servicekont ass en eegestännege Benotzer, mat enger eegener E-Mail-Adress, déi op .iam.gserviceaccount.comophält. De Schlëssel ze erstellen, geet net duer — Dir musst d'Tabelle mat där Adress deelen, genee ewéi mat engem Aarbechtskolleeg.

Wann Dir dat ausloosst, kënnt all Schreifopruff mat 403 zeréck. Mir nennen dat ausdrécklech an der Feelermeldung, well Google seng eege Formuléierung et net ernimmt an d'Leit amplaz e ganze Nomëtten um Schlëssel sichen.

Setzt déi ganz URL an, wann dat méi einfach ass

D'Tabellen-ID ass deen Deel tëschent /d/ an /edit. Setzt déi ganz Adress an d'Feld, a mir kierze se.

D'Wäerter gi bewosst réi geschriwwen

Net als „vum Benotzer aginn“. Soss géif Google eng Clients-ID ewéi 00123 als Zuel liesen an déi féierend Nullen ewechwerfen, an e Wäert, dee mat = ufänkt, géif eng Formel ginn.

3. SharePoint: Mir liesen Är Kolonnen, éier mir schreiwen

SharePoint refuséiert en Element, dat eng Kolonn nennt, déi d'Lëscht net huet — an déi intern Kolonnennimm si genee déi, déi Dir beim Erstelle vun der Lëscht gewielt hutt. Eng fest Auswiel unzehuele wier eng Wett, déi bei all zweete Client verluer geet.

Dofir ruffe mir d'Kolonne vun der Lëscht eemol pro Stonn of a schreiwen nëmmen déi, déi existéieren an net nëmme liesbar sinn. Eng Lëscht, déi nëmmen d'Standardkolonn Title huet, kritt den Zilnumm an näischt Anescht, amplaz bei all Zil feelzeschloen.

Déi optional Kolonnen, wann Dir se uleet: MPSession, MPChannel, MPUser, MPValue, MPCurrency, MPUrl, MPTime.

D'Berechtegung, déi Microsoft recommandéiert, ass net déi, déi Dir braucht

Fir dësen Opruff nennt d'Microsoft-Dokumentatioun Sites.ReadWrite.All als geréngst Berechtegung. Dat ass Schreifzougrëff op all Websäit an Ärem Mandant, fir eng Integratioun, déi eng Lëscht fëllt.

Benotzt amplaz Sites.Selected : Eng App mat där Berechtegung huet standardméisseg iwwerhaapt keen Zougrëff, an en Administrateur gëtt hir Schreifzougrëff op genee eng Websäit. Béid Berechtegungen ze verginn, hëlt d'Aschränkung op — déi enk Berechtegung funktionéiert nëmmen, wann d'App soss näischt huet.

4. Wat an der Zeil lant

Zäitstempel, Projet, Sessioun, Clients-ID, Zilnumm, Wäert, Währung an de Link, deen d'Opnam ofspillt. A SharePoint kommen déiselwecht Wäerter an déi Kolonnen, déi existéieren, an där Form, déi de Kolonnentyp verlaangt — eng Hyperlinkkolonn kritt e Linkobjet, eng Textkolonn déiselwecht Adress als Text.

Eng eidel Zell bedeit „kee Wäert ofgemaach“, net null

En Zil ouni Geldwäert léisst d'Zell eidel. Eng Null géif an enger Tabelle mat an eng Zomm fléissen, déi ni existéiert huet.

D'Clients-ID gëtt beim Liwweren nogekuckt

Net, wann d'Zil ausgeléist gëtt. D'Identifikatioun geschitt normalerweis beim Umellen — also dacks nom Zil. E puer Sekonne méi spéit nozekucken ass fir eis Eventveraarbechtung méi bëlleg a fënnt mat méi grousser Warscheinlechkeet en Numm.