Eksport do arkusza

1. Które z dwóch

Robią to samo. Różnica polega na tym, w którym koncie Twoja firma i tak żyje.

	Google Sheets	Microsoft SharePoint
Z wiersza powstaje	wiersz dopisany do arkusza	element listy
Podajesz	klucz konta usługi, identyfikator arkusza	dzierżawę, client ID, klucz tajny, site ID, list ID
Kolumny	stała kolejność, osiem sztuk	to, co ma Twoja lista - pytamy wcześniej
Nakład pracy	utworzyć konto usługi, udostępnić mu arkusz	zarejestrować aplikację, dać jej jedną witrynę

2. Google Sheets: krok udostępnienia, o którym wszyscy zapominają

Konto usługi to osobny użytkownik z własnym adresem e-mail kończącym się na .iam.gserviceaccount.com. Utworzenie klucza nie wystarczy - musisz udostępnić arkusz temu adresowi, dokładnie tak jak koleżance z zespołu.

Kto to pominie, dostaje 403 przy każdym zapisie. Dlatego wymieniamy ten adres w komunikacie błędu z nazwy - własne sformułowanie Google go nie wspomina, a człowiek spędza zamiast tego popołudnie nad kluczem.

Wklejenie całego adresu jest łatwiejsze

Identyfikator arkusza to część między /d/ a /edit. Wklej pełny adres, my go przytniemy.

Wartości idą surowe, celowo

Nie jako "wprowadzone przez użytkownika". Inaczej Google odczytałby numer klienta w rodzaju 00123 jako liczbę i odrzucił wiodące zera, a wartość zaczynająca się od = stałaby się formułą.

3. SharePoint: czytamy Twoje kolumny, zanim zapiszemy

SharePoint odrzuca element wskazujący kolumnę, której lista nie ma - a jak nazywają się kolumny wewnętrznie, zdecydowałeś przy tworzeniu listy. Założenie stałego zestawu byłoby zakładem przegrywanym u co drugiego klienta.

Dlatego raz na godzinę pobieramy kolumny listy i zapisujemy tylko te, które istnieją i nie są tylko do odczytu. Lista mająca wyłącznie domyślną kolumnę Title dostaje nazwę celu i nic więcej, zamiast przewracać się przy każdym celu.

Kolumny opcjonalne, jeśli je utworzysz: MPSession, MPChannel, MPUser, MPValue, MPCurrency, MPUrl, MPTime.

Uprawnienie polecane przez Microsoft nie jest tym, którego chcesz

Dla tego wywołania dokumentacja Microsoftu podaje Sites.ReadWrite.All jako najmniejsze uprawnienie. To prawo zapisu do każdej witryny w Twojej dzierżawie, dla integracji wypełniającej jedną listę.

Użyj zamiast tego Sites.Selected: aplikacja z tym uprawnieniem domyślnie nie ma dostępu do niczego, a administrator daje jej prawo zapisu do dokładnie jednej witryny. Nadanie obu znosi to ograniczenie - wąskie uprawnienie działa tylko dopóki aplikacja nie ma nic innego.

4. Co trafia do wiersza

Znacznik czasu, projekt, sesja, identyfikator klienta, nazwa celu, wartość, waluta i odnośnik odtwarzający nagranie. W SharePoincie te same wartości trafiają do tych z powyższych kolumn, które istnieją, w postaci wymaganej przez typ kolumny - kolumna hiperłącza dostaje obiekt odnośnika, kolumna tekstowa ten sam adres jako tekst.

Pusta komórka znaczy "nie uzgodniono wartości", a nie zero

Cel bez wartości pieniężnej zostawia komórkę pustą. Zero zsumowałoby się w arkuszu do kwoty, której nigdy nie było.

Identyfikator klienta szukamy przy dostarczaniu

Nie przy wyzwoleniu celu. Identyfikacja zwykle następuje przy logowaniu, czyli często po celu. Zapytanie kilka sekund później jest i tańsze dla naszego przetwarzania zdarzeń, i bardziej prawdopodobne, że znajdzie nazwisko.