ردیاب‌های مسئله
هنگام تماشای نشست آن را به تیکت تبدیل کنید؛ یک دکمه در پخش‌کننده، شرح با واژه‌های خودتان و پیوند بازپخش از قبل افزوده‌شده.
1. چرا این مورد دستی است
هر پل دیگر MousePlayer خودکار اجرا می‌شود. این یکی نمی‌شود و اساس طراحی همین است.
تیکت کار یک انسان است. اگر برای هر کلیک خشمگینانه باز کنیم، تابلو پر از موارد بررسی‌نشده می‌شود و تیم ظرف یک هفته آن‌ها را فیلتر می‌کند و موارد واقعی هم کنار می‌روند.
پس راه‌انداز شمایید. نشست را می‌بینید، مورد را تشخیص می‌دهید، دکمه می‌زنید و دیده‌ها را می‌نویسید. پیوند ضبط از قبل در شرح است؛ قضاوت با شماست.
دکمه فقط برای مالک و مدیر ظاهر می‌شود و هرگز در نمای پیوند اشتراکی نیست. گیرندهٔ ضبط نباید بتواند در ردیاب شما تیکت باز کند.
2. پنج ردیاب و نیاز هرکدام
| مقصد | اطلاعات شما | |
|---|---|---|
| Jira | مسئله در پروژه | نشانی سایت، ایمیل حساب، توکن API، کلید پروژه، نوع مسئله |
| Linear | مسئله در تیم | کلید API، شناسهٔ تیم |
| Asana | وظیفه در پروژه | توکن دسترسی شخصی، شناسهٔ پروژه |
| Trello | کارت در فهرست | کلید، توکن، شناسهٔ فهرست |
| GitHub | مسئله در مخزن | توکن دسترسی شخصی، owner/repo |
یک کارت، یک ارائه‌دهنده در هر زمان. افزودن ردیاب دوم بعداً تغییر انتخاب است، نه مهاجرت.
مبدأ شناسه‌ها
شناسهٔ تیم Linear و پروژهٔ Asana هنگام باز کردنشان در مرورگر در نشانی دیده می‌شود. شناسهٔ فهرست Trello سخت‌ترین است: این را بیفزایید: .json به نشانی تابلو و فهرست مورد نظر را پیدا کنید. کلید پروژهٔ Jira پیشوند شمارهٔ هر مسئله است؛ ACME در ACME-1234.
3. پیوند تیکت را سرور ما می‌سازد
شرح تایپ‌شده از شماست، پیوند بازپخش نه؛ در سمت ما از نشست واقعاً در حال تماشا ساخته می‌شود و فرم روی آن اثر ندارد.
مهم است، چون دیگران روی تیکت کلیک می‌کنند. اگر پیوند از مرورگر بیاید، درخواست دستکاری‌شده می‌تواند هر نشانی را در پوشش ابزار خودتان جلوی تیم بگذارد.
HTTP 200 یعنی تیکت وجود دارد؟ لزوماً خیر
Linear با GraphQL پاسخ می‌دهد و GraphQL هنگام رد، این را پاسخ می‌دهد: 200 OK با آرایهٔ errors . پلی که فقط کد وضعیت را ببیند برای تیکت ساخته‌نشده موفقیت گزارش می‌کند. بدنه را می‌خوانیم.
هرجا ردیاب شناسهٔ مسئلهٔ جدید را بدهد در تأیید می‌گذاریم تا به‌جای اعتماد به پیام سبز واقعاً وجودش را بررسی کنید.
4. چیزهایی که عمداً اینجا نیست
بدون تیکت خودکار
بالا را ببینید. برای خودکارسازی، پل وب‌هوک نشانهٔ نارضایتی را به Zapier یا Make می‌فرستد و آنجا تصمیم می‌گیرید چه تیکتی می‌ارزد.
بدون همگام‌سازی دوطرفه
بستن تیکت در MousePlayer چیزی عوض نمی‌کند و چیزی در MousePlayer آن را دوباره باز نمی‌کند. همگام‌سازی یک‌ونیم‌طرفه از نبود آن بدتر است، چون افراد به آن تکیه می‌کنند.
بدون پیوست
ضبط نزد ما می‌ماند و نزد ما دیده می‌شود. صدور ویدئو به ردیاب دادهٔ شخصی را به سامانه‌ای با نگهداری متفاوت از توافق با بازدیدکننده می‌برد.
توکن با AES-256-GCM رمزگذاری و هرگز دوباره نشان داده نمی‌شود. در صف داخلی هم قرار نمی‌گیرد؛ این فراخوان مستقیم از درخواست و در زمان انتظار شما انجام می‌شود.
5. GitLab، Azure DevOps و ClickUp
سه ردیاب دیگر، همان دکمه و همان راه‌انداز دستی.
| اطلاعات شما | |
|---|---|
| GitLab | میزبان، شناسهٔ پروژه و توکن؛ GitLab خودتان هم کار می‌کند |
| Azure DevOps | سازمان، پروژه، نوع آیتم کاری و PAT |
| ClickUp | شناسهٔ فهرست و توکن شخصی |
GitLab میزبان می‌پرسد چون ممکن است مال خودتان باشد
برخلاف بقیه، GitLab اغلب خودمیزبان است؛ پس میزبان فیلد است، نه ثابت. این را بچسبانید: gitlab.com اگر آنجا هستید.
Azure DevOps دو ویژگی خاص هم‌زمان دارد
بدنه سند JSON Patch است، نه شیء، و نوع محتوا باید این باشد: application/json-patch+json - هر چیز دیگر 415 می‌دهد. علامت دلار پیش از نوع آیتم کاری در نشانی بخشی از نشانی است، نه جای‌خالی فراموش‌شده.
ClickUp توکن بدون پیشوند می‌خواهد
بدون Bearer پیش از آن. توکن دارای این واژه با 401 رد می‌شود و دقیقاً شبیه توکن غلط است.
همهٔ علائم تجاری نام‌برده متعلق به مالکانشان‌اند. MousePlayer با این ارائه‌دهندگان رابطهٔ تجاری ندارد.